< Terug naar vorige pagina

Publicatie

Het veelzijdige gezicht van polyurie: indicaties voor de dorstproef. Drie patiëntencasussen en overzicht van de dorstproef.

Tijdschriftbijdrage - Tijdschriftartikel

Polyurie is een manifestatie van primaire polydipsie en van centrale en nefrogene diabetes insipidus. De diagnose wordt gesteld op basis van de anamnese, het klinisch onderzoek, een bloedonderzoek (met o.a. de serumnatriumconcentratie) en een dorstproef met eventueel toediening van antidiuretisch hormoon (ADH).
Elke oorzaak van polyurie heeft haar eigen patroon tijdens de dorstproef en haar eigen respons op ADH-toediening.
Bij polyurie als gevolg van een centrale diabetes insipidus stijgt de serumosmolaliteit bij waterdeprivatie en verdubbelt de urineosmolaliteit na de toediening van exogeen ADH.
Deze diagnose dient daarom steeds bevestigd te worden door bijkomende labotesten, inclusief een dorstproef, medische beeldvorming van de hypothalamus-hypofyseregio en – indien geïndiceerd – een bioptname.
Dit wordt geïllustreerd aan de hand van 3 ziektegeschiedenissen.
Tijdschrift: Tijdschrift voor Geneeskunde
ISSN: 0371-683X
Volume: 66
Pagina's: 746-752
Aantal pagina's: 7
Jaar van publicatie:2010
  • Scopus Id: 79953085376